Oprogramowanie – PekDar – Inżynieria Astrofotografii

Aktualizacja firmware SynScan V4 controller (NEQ6 Pro)

PekDar — Sat, 25 Oct 2025 11:51:48 +0000

UWAGA – autor niniejszej instrukcji nie bierze żadnej odpowiedzialności za powstałe szkody, które mogą wystąpić po zastosowaniu niniejszej instrukcji. Wszystkie czynności opisane w niniejszej instrukcji podejmujesz na własne ryzyko.

Aktualizacja firmware SynScan – Wstęp

Od wersji 3.0 użytkownik może samodzielnie aktualizować oprogramowanie (Firmware) kontrolerów SynScan montaży NEQ. Wystarczy pobrać najnowszą wersję oprogramowania ze strony Sky-Watcher i wykonać aktualizację korzystając z niniejszego opisu.

Wymagania

SynScan™ kontroler w wersji 3.0 lub nowszy
Windows 8.1 lub nowszy
Dostępny port komunikacyjny RS-232C (COM DB9) w twoim PC
Sprzętowy konwerter RS232-USB w przypadku braku wbudowanego portu COM w Twoim PC
Oryginalny kabel komunikacyjny PC dostarczony razem z Twoim kontrolerem SynScan™
Zasilacz DC z wyjściem 12~14V/1A Wtyk o średnicy 2.1mm, otwór dodatni. Potrzebny do zasilenia montażu.

Przykładowy potrzebny sprzęt do aktualizacji oprogramowania SynScan

Przygotowanie do aktualizacji

Stwórz katalog o nazwie SynScan, najlepiej na dysku C:\

Otwórz stronę htt ps://www.skywatcher.com/download/software/

Pobierz i zapisz w katalogu SynScan pliki Loader oraz Firmware.

Windows program: SynScan Firmware Loader, Version 3.5 – kliknij w przycisk Download

SynScan V4 – strona z oprogramowaniem do pobrania

Zostanie zapisany plik: synscan_verXXXXXX_firmware_release.zip

gdzie XXXXXX – to nr wersji

Następnie pobierz Firmware: SynScan V4/V5 Hand Controller For All GO-TO Mounts, Version 4.39.21 – kliknij w przycisk Download

SynScan V4 – strona pobierania oprogramowania oraz firmware

Zostanie zapisany plik: synscanfirmwareloader_verXX.zip

gdzie XX – to nr wersji.

Połączenie urządzeń

Podłącz adapter USB-COM (RS232) do portu USB komputera.

SynScan – aktualizacja firmware – USB-COM adapter

Połącz męski wtyk COM adaptera z żeńskim wtykiem kabla COM kontrolera SynScan.

SynScan aktualizacja firmware – Połączenie COM pomiędzy Kontrolerem a laptopem

Podłącz wtyk RJ-11 kabla COM kontrolera do portu RJ-11 kontrolera. Upewnij się, że wtyk solidnie zaskoczył – powinno być słychać charakterystyczne “klik” podczas wkładania wtyczki w gniazdo kontrolera.

SynScan V4 COM RJ-11 podłączony

Połącz dedykowanym kablem kontroler z montażem – wtyk RJ45 → wtyk COM montażu.

SynScan aktualizacja firmware – połączone urządzenia

Uzyskaliśmy takie oto połączenie – wzór:

SynScan firmware update – połączone urządzenia

Aktualizacja firmware SynScan

Na kontrolerze wciśnij i trzymaj równocześnie dwa przyciski 0 i 8. Włącz zasilanie montażu.

Kontroler wyda dźwięk “bip” podczas startu a następnie wyświetli komunikat SynScan Update Ver…. jak na poniższym zdjęciu. Kontroler został ustawiony w trybie aktualizacji firmware.

SynScan – tryb aktualizacji firmware – Ver.2.4

Sprawdź nr portu COM w twoim systemie. Uruchom Zarządzanie komputerem I odszukaj port COM.

Zarzadzanie komputerem – COM port

Uruchom program SynScanFirmwareLoader.exe

SynScan V4 Update – widok plików

W oknie programu wyłącz opcję Auto-detect COM Port.

SynScan V4 Update – Loader – konfiguracja portu COM

Kliknij w przycisk HC. Version. Program spróbuje połączyć się z kontrolerem i pobrać informacje dot. Wersji sprzętu, Firmware oraz Bazy obiektów nieba.

Jeżeli program nie może skomunikować się z kontrolerem, włącz opcję Auto-detect COM Port i ponownie kliknij w przycisk HC. Version.

SynScan V4 Update – Loader – aktualna wersja firmware

Jeżeli program Loader nie może wykryć dostępnego portu COM, sprawdź połączenie między pilotem a komputerem.

Kliknij w przycisk Browse i wybierz plik SynScanVXXXX.ssf z katalogu SynScan.

SynScan V4 Update – Loader – Plik nowej wersji

Zaleca się włączyć opcję Enforce database update i dopiero wtedy kliknąć w przycisk Update, aby uruchomić procedurę aktualizacji.

SynScan V4 Update – Loader – Plik aktualizacji

Status aktualizacji można śledzić pod przyciskiem Update.

SynScan V4 Update – Loader – Wymazywanie zawartości pamięci ROM

SynScan V4 Update – Loader – Postęp aktualizacji Firmware

Aktualizacja ukończona pomyślnie.

SynScan V4 Update – Loader – Proces aktualizacji ukończony

Kliknij w przycisk HC. Version i sprawdź czy kontroler zgłosił nową wersję Firmware.

Aktualizacja w pełni się powiodła.

SynScan V4 Update – Loader – Nowa wersja firmware zainstalowana

Zamknij program i wyłącz zasilanie montażu.

Ponownie włącz zasilanie montażu i sprawdź czy kontroler zgłasza nową wersję firmware.

SynScan V4 – wersja firmware 04.39.21

Jak można zauważyć, proces aktualizacji firmware w kontrolerze SynScan V4, nie jest łatwy ale też nie sprawia specjalnych trudności. Ważne, aby wszystkie czynności opisane w niniejszej instrukcji wykonać w kolejności, skupieniu, z uwagą.

Mam nadzieję, że przedstawiony opis mógł być chodź trochę pomocny.

Warto nadmienić, że montaż doskonale spisuje się w terenie wraz z power bankiem PERUN II.

EQDIRect dla montaży NEQ oraz EQ

PekDar — Sun, 29 Jun 2025 12:20:52 +0000

Kontroler GOTO jest super wygodny i praktyczny w użyciu, gdy chcesz popatrzeć na ciekawe obiekty nocnego nieba, własnym okiem przez okular zamocowany w wyciąg teleskopu. Możliwość szybkiego wyboru obiektu za pomocą kontrolera GOTO, jest nieoceniona. Możliwość podłączenia montażu bezpośrednio do komputera PC wielokrotnie zwiększa jego możliwości w porównaniu z tradycyjnym kontrolerem. Tu EQDirect dla montaży NEQ oraz EQ wkracza do akcji.

W astrofotografii, kontroler GOTO już niekoniecznie jest taki wygodny. Przyznam, że bywały momenty, w których wręcz mi przeszkadzał.
Zdecydowałem się wykluczyć kontroler, aby już nie pośredniczył w sterowaniu montażem a jego rolę przejęło Astroberry w połączeniu rozwiązaniem EQDIRect. Moje własne opracowanie bazuje na dostępnych w Internecie opisach dla EQDIRect.

Temat wydawał się prosty, jednak, gdy przyszło zbudować urządzenie własnoręcznie, to już nie było wszystko takie oczywiste. W sieci brakuje kilku ważnych informacji. Łatwo o błąd, który może poważnie uszkodzić elektronikę montażu oraz Astroberry bądź innego komputera, do którego podłączamy EQDIRect. Naprawa wspomnianych urządzeń może być bardzo kosztowna!
Gdy już zebrałem wszystkie potrzebne elementy „układanki”, kilka razy przeanalizowałem i sprawdziłem temat, złożyłem całość i z lekko drżącą ręką włączyłem zasilanie na montażu.

Na szczęście nic nie wybuchło 😉
Co więcej, wszystko działa i to jak!
Montaż słucha się i wykonuje wszystkie polecenia, wydawane mu za pomocą duetu, KStars+EKOS wraz ze sterownikiem EQMod z INDI a to wszystko razem znajduje się w Astroberry.

EQDirect dla montaży NEQ oraz EQ – konfiguracja w Astroberry

Oczywiście EQDIRect zadziała również z ASCOM oraz innym oprogramowaniem, które wymaga takiego rozwiązania technicznego do sterowania montażem Sky-Watcher EQ6, NEQ6Pro.

Działa naprawdę fajnie, nawet w warunkach małego mrozu – sprawdzone – spójrz na załączone zdjęcia 🙂

Aby zabezpieczyć drogi montaż przed uszkodzeniem, mój egzemplarz EQDIRect jest wyposażony w kilka dodatkowych zabezpieczeń elektrycznych.

Na przykładowych zdjęciach, montaż wraz z EQDirect doskonale spisuje się w terenie wraz z power bankiem PERUN II.

Jeżeli jesteś zainteresowany nabyciem EQDIRect w moim wykonaniu, zapraszam do KONTAKTU wypełniając formularz kontaktowy.

Astro Pixel Processor – Podstawy (Poradnik krok po kroku)

PekDar — Thu, 03 Dec 2020 17:22:33 +0000

Nadrzędnym celem niniejszego opisu – Astro Pixel Processor poradnik – jest w jak najkrótszym czasie, z minimalnym bagażem potrzebnej wiedzy, przekazać Tobie umiejętność szybkiego wywoływania zdjęć, za pomocą programu APP .

Astro Pixel Processor (APP) to jedno z najpopularniejszych narzędzi do stackowania i obróbki zdjęć astronomicznych. W tym poradniku pokażę Ci podstawowy workflow – od konfiguracji po finalny stack – tak, abyś mógł szybko zacząć pracę z materiałem. Dzielę się z Tobą tym co wiem, samodzielnie zebrałem doświadczenie użytkując program APP.

Pamiętaj, że każde zdjęcie, zebrany materiał jest inny i poniższe przykłady, nie koniecznie sprawdzą się na Twoim zebranym materiale zdjęciowym. Zawsze należy poszukiwać optymalnych ustawień i rozwiązań dla każdego materiału zdjęciowego. Miej na uwadze, że ja nie jestem Twórcą programu APP (Astro Pixel Processor) a jedynie jego użytkownikiem, jak Ty. Tym bardziej nie znam odpowiedzi na każde nurtujące cię pytanie. Nie jestem też żadnym przedstawicielem Twórcy programu APP, ani jego wydawcy.

APP oferuje bardziej elastyczne algorytmy stackowania niż DSS, obsługuje mozaiki, korekcję gradientów i integrację wielu sesji. To świetny kompromis między prostotą a funkcjonalnością.

(więcej…)

StarStaX i Star Trails – Łączenie zdjęć i usuwanie przerw

PekDar — Fri, 06 Nov 2020 17:30:28 +0000

Dlaczego StarStaX?

W nowoczesnej astrofotografii krajobrazowej odchodzi się od naświetlania jednej, wielogodzinnej klatki na rzecz serii setek krótszych ujęć. Takie podejście ma kluczową zaletę praktyczną: jeśli w kadr wejdzie latarka, przejedzie samochód lub poruszysz statywem, usuwasz tylko jedno zdjęcie z serii, a nie tracisz efektów całej nocy. Do połączenia tych klatek w jeden obraz idealnie nadaje się darmowy program StarStaX. Jest lekki, szybki i dedykowany właśnie do tego zadania.

Tworzenie Śladów Gwiazd (Star Trails) to jedna z najbardziej spektakularnych technik astrofotograficznych. W tym kompleksowym poradniku krok po kroku nauczysz się, jak złożyć serię zdjęć w jeden, efektowny kadr, wykorzystując darmowy program StarStax. Poradnik uwzględnia niezbędny etap konwersji plików RAW na bezstratny format PNG 16bit w programie RawTherapee.

Uchwycenie na zdjęciu śladu gwiazd (Star Trails) jest umiarkowanie trudnym zadaniem. Jest kilka szkół jak to wykonać. Internet zawiera wiele opisów oraz filmów jak to zrobić. Osobiście uważam, że nigdy youtuberem nie zostanę, preferuję dokumenty lub proste instrukcje, które przystępnym językiem opisują całe zagadnienie i tym też kierowałem się, przygotowując niniejszy opis.

Czytaj dalej

AutoStakkert! i Lucky Imaging: Matematyczna walka z atmosferą

PekDar — Fri, 15 May 2020 10:57:51 +0000

AutoStakkert! 2

Ten poradnik krok po kroku pomoże Ci nauczyć się stakowania zdjęć Księżyca w AutoStakkert i uzyskać ostrzejsze, bardziej szczegółowe obrazy.

Problem Seeingu

Dlaczego pojedyncze zdjęcie Księżyca z lustrzanki rzadko jest idealnie ostre? Winna jest ziemska atmosfera. Masy powietrza o różnej temperaturze mieszają się, tworząc turbulencje, które działają jak soczewki o zmiennej ogniskowej. Zjawisko to nazywamy seeingiem. W klasycznej fotografii (długie czasy naświetlania) seeing rozmywa detale. Rozwiązaniem inżynierskim jest technika Lucky Imaging (Szczęśliwe Obrazowanie).

Mechanizm: Statystyka i Wideo

Zamiast jednego zdjęcia, nagrywamy tysiące klatek wideo z bardzo krótkim czasem naświetlania (rzędu milisekund). Statystycznie, w ciągu sekundy zdarzają się momenty, gdy atmosfera na ułamek chwili „zastyga” i jest idealnie przejrzysta. Zadaniem programu AutoStakkert! jest przeanalizowanie każdej z tysięcy klatek, ocena ich jakości (ostrości) i wybranie tylko tych „szczęśliwych” (np. najlepsze 10-20%).

Na pierwszy rzut oka, interfejs użytkownika programu AutoStakkert, nie wydaje się zbyt prosty w obsłudze. Jednak po bliższym poznaniu kluczowych opcji i zrozumieniu jak program działa, jego interfejs przestaje być tajemnicą. Przejdziemy przez procedurę stakowania obrabiając przykładowy materiał fotograficzny z księżycem w roli głównej, który zebrałem wczesną wiosną bieżącego roku.

Czytaj daleJ

AutoStakkert! w środowisku Linux: instalacja przez Wine i PlayOnLinux

PekDar — Fri, 08 May 2020 19:02:58 +0000

AutoStakkert Linux instalacja

Windows nie jest konieczny Wielu astrofotografów utrzymuje partycję z systemem Windows wyłącznie dla jednego programu: AutoStakkert!. Jest to nieuzasadnione marnotrawstwo zasobów. Silnik stackujący tego programu działa doskonale w środowisku Linux, często oferując lepsze zarządzanie pamięcią RAM niż natywny system Microsoftu, dzięki lekkości jądra Linux.

Zasada działania: Wine to nie Emulator

Kluczem do sukcesu jest Wine (akronim: Wine Is Not an Emulator). To warstwa kompatybilności, która w locie tłumaczy wywołania API systemu Windows na instrukcje zrozumiałe dla POSIX (Linuxa). Dzięki temu aplikacja działa z niemal natywną wydajnością, bez narzutu emulacji całego systemu operacyjnego. Narzędzie PlayOnLinux (POL), opisane w tym poradniku, służy do łatwego zarządzania tzw. „prefiksami” Wine – czyli izolowanymi kontenerami z konfiguracją.

Dlaczego to działa?

AutoStakkert! jest aplikacją typu portable – brak klasycznego instalatora MSI.
Wine obsługuje większość wywołań API wymaganych przez AS!3/AS!4.
Linuxowe systemy plików (ext4, btrfs) radzą sobie lepiej z dużymi plikami SER/AVI niż NTFS.

Skrócona instrukcja Wdrożenia (Metoda Uniwersalna)

Ponieważ AutoStakkert! nie posiada klasycznego instalatora (jest to aplikacja typu „portable”), proces w PlayOnLinux wygląda inaczej niż zwykle:

Pobranie: Ściągnij najnowszą stabilną wersję (AS!3 lub AS!4) jako archiwum ZIP.
Konfiguracja POL: Wybierz „Zainstaluj program”, a następnie „Zainstaluj program spoza listy”.
Tworzenie dysku wirtualnego: Wybierz opcję „Utwórz nowy wirtualny dysk” (najlepiej w architekturze 64-bit, aby obsłużyć duże pliki wideo SER/AVI).
Brak Instalatora: Gdy POL zapyta o plik instalacyjny, wskaż plik .exe AutoStakkerta. Program nie zainstaluje się w systemie, ale zostanie skopiowany do struktury katalogów Wine.
Skrót: Na koniec utwórz skrót bezpośrednio do pliku AutoStakkert.exe.

Wydajność i Pamięć

Przy pracy z dużymi plikami z kamer planetarnych (często rzędu 50-100 GB), Linuxowy system plików (ext4 lub btrfs) radzi sobie znacznie lepiej z operacjami wejścia/wyjścia (I/O) niż NTFS. Stackowanie przebiega płynnie, pod warunkiem, że w konfiguracji Wine przydzielono odpowiednią ilość pamięci wideo.

Ostrzeżenia

Używaj Wine ≥ 6.x – starsze wersje mogą powodować błędy.
Sprawdź polaryzację skrótów – nie kopiuj plików do katalogów systemowych.
Testuj na małym pliku SER przed dużymi sesjami.

CZytaj dalej

Stellarium: Dlaczego nie widzę obiektów DSO? Konfiguracja i DSS

PekDar — Tue, 05 May 2020 18:30:51 +0000

Stellarium konfiguracja – Puste kółka na mapie

Częstym scenariuszem po instalacji Stellarium jest przybliżenie widoku na znany obiekt (np. Galaktykę Andromedy), by zobaczyć jedynie symbol (marker) i czarne tło lub kilka gwiazd. Użytkownik często próbuje naprawić to, pobierając w ustawieniach dodatkowe „Katalogi Gwiazd” (od 1 do 9). To fundamentalny błąd. Katalogi gwiazd zawierają tylko dane pozycyjne punktów (gwiazd), a nie pliki graficzne mgławic czy galaktyk.

W domyślnej konfiguracji, Stellarium wyświetla pokaźną ilość obrazów znanych obiektów DSO, chodź nie wszystkie. Aby zwiększyć ilość wyświetlanych obrazów obiektów DSO, trzeba włączyć dodatkowy katalog, który uzupełni wyświetlane obrazy, chodź nadal nie będą to wszystkie dostępne.

Przykładem będzie galaktyka NGC 3077, która nie jest wyświetlana, choć znajduje się w bazie obiektów DSO i jest wskazywana.

Uruchamiamy Stellarium i przechodzimy do wyszukiwania obiektu, klikamy w lupkę – Search window (F3)

W tekstowym polu wyszukiwania wpisujemy NGC 3077 i klikamy w lupkę.

Jak widać na poniższym obrazie, obiekt został odnaleziony ale nie jest widoczny.

Rozwiązanie 1: Symulacja Atmosfery i Światła

Stellarium jest symulatorem realistycznym. Jeśli w ustawieniach lokalizacji wybrałeś miasto, a na dole paska włączona jest „Atmosfera” (skrót A), program ukryje obiekty, których jasność powierzchniowa jest zbyt niska dla danych warunków.

Fix: Wyłącz atmosferę (klawisz A) lub w oknie „Oznaczenia i Niebo” [F4] zwiększ limit graniczny magnitudo dla obiektów DSO.

Rozwiązanie 2: Digitized Sky Survey (DSS)

Stellarium posiada wbudowane tekstury tylko dla najjaśniejszych obiektów (katalog Messiera). Aby zobaczyć słabsze mgławice (np. z katalogu NGC, IC) tak, jak wyglądają na zdjęciach, musisz użyć przeglądu nieba.

W dolnym menu znajdź ikonę „Przeglądy Nieba” (DSS) lub włącz ją w dodatkach.
Po aktywacji, Stellarium pobierze z serwerów rzeczywiste mozaiki zdjęć wykonane przez profesjonalne obserwatoria (Palomar/UK Schmidt).
Pozwala to na precyzyjne kadrowanie zdjęcia, ponieważ widzisz rzeczywisty kształt mgławicy, a nie tylko umowny symbol.

Pamięć podręczna (Cache)

Używanie trybu DSS wymaga połączenia z internetem. Stellarium buforuje te obrazy na dysku, więc po pewnym czasie „mapa” najczęściej odwiedzanych przez Ciebie rejonów nieba będzie działać offline.

Prowadząc za rączkę – konfiguracja krok po kroku

Przejdźmy do okna ustawień dla widoku nieba. W lewym menu kliknij w Sky and viewing options windows [F4] lub wciśnij klawisz F4.

Klikamy w zakładkę Surveys, z listy rozwijalnej wybieramy Deep Sky a następnie na liście odszukujemy i włączamy pozycję DSS colored. Zamykamy okno.

Teraz na podglądzie nieba, NGC 3077 już jest widoczna.

SynScan: Ręczne dodawanie komet i obiektów niestandardowych (User Object)

PekDar — Tue, 28 Apr 2020 11:09:10 +0000

SynScan – dodanie komety (User Object) – Baza danych to za mało

Baza obiektów w pilotach SynScan (używanych w montażach Sky-Watcher NEQ6, HEQ5, EQ6-R) zawiera tysiące pozycji z katalogów Messiera, NGC czy IC. Jest jednak bezradna wobec obiektów dynamicznych: nowych komet, szybko przelatujących planetoid czy supernowych. Aby wycelować teleskop w taki obiekt bez użycia komputera (EQMOD), musimy skorzystać z funkcji User Object i ręcznie wprowadzić współrzędne równikowe.

Krok 1: Pozyskanie Efemeryd (J2000)

Zanim dotkniesz pilota, musisz znać aktualną pozycję obiektu. Komety przemieszczają się względem tła gwiazdowego. Współrzędne z wczoraj mogą być dziś bezużyteczne.

Źródło: Skorzystaj ze strony TheSkyLive lub Minor Planet Center.
Format: Potrzebujesz Rektascensji (RA) i Deklinacji (Dec).
Ważne: Upewnij się, że współrzędne są podane dla epoki J2000.0 (standard dla SynScan), a nie „JNow” (Topocentric), choć przy szerokim polu widzenia różnica może być pomijalna, to w astrofotografii ma znaczenie.

Krok 2: Skrócona procedura w pilocie SynScan

Włącz montaż i przeprowadź standardowe wyrównanie (1, 2 lub 3-Star Alignment).
W menu głównym wybierz: Object List -> User Object.
Wybierz New Object (lub edytuj istniejący).
Wprowadź współrzędne:
- RA (Right Ascension): W formacie HH:MM:SS (Godziny:Minuty:Sekundy).
- Dec (Declination): W formacie DD:MM:SS (Stopnie:Minuty:Sekundy). Pamiętaj o zmianie znaku + / - zależnie od półkuli nieba.
Zatwierdź i wybierz View Object -> Slew (Idź do). Montaż ustawi się na zadaną pozycję.

Ograniczenie techniczne: Śledzenie (Tracking)

Wprowadzając obiekt w ten sposób, montaż traktuje go jak gwiazdę. Będzie podążał za nim z prędkością syderyczną (gwiazdową). Komety posiadają jednak własny ruch. Przy długich czasach naświetlania (powyżej 60-120 sekund) lub przy bardzo szybkich kometach blisko Ziemi, jądro komety może zostać poruszone na zdjęciu, mimo że gwiazdy będą punktowe.

Rozwiązanie: Jest to metoda „punktowa”. Jeśli kometa jest szybka, co 30-60 minut musisz zaktualizować współrzędne w pilocie, wprowadzając nową pozycję z efemerydy.

Czytaj dalej

PIPP astrofotografia: Niezbędny krok przed stackowaniem

PekDar — Wed, 22 Apr 2020 11:07:38 +0000

PIPP astrofotografia

Dlaczego nie od razu AutoStakkert!? Po nagraniu wideo Księżyca (w formacie SER, AVI lub innym) wielu początkujących pomija krok wstępnego przetwarzania w PIPP i od razu ładuje pliki do AutoStakkert!. PIPP rozwiązuje jednak kluczowe problemy nagrania, które znacząco poprawiają wydajność i jakość finalnego stacku.

Problem 1: Ruch i Drgania (Dynamic Tracking)

Podczas nagrywania filmu, nawet w idealnie ustawionym montażu, występują subtelne drgania, błędy śledzenia (PEC) oraz zmiany pozycji obiektu (np. Księżyc wypada z centrum).

Rola PIPP: PIPP analizuje każdą klatkę i przesuwa obraz w taki sposób, aby kluczowy obiekt (np. tarcza Księżyca) pozostawał idealnie wyśrodkowany (centrowanie dynamiczne) i stabilny w osiach X i Y.
Korzyść dla AS!: AutoStakkert! znacznie szybciej i precyzyjniej wykona wyrównanie, gdy obiekt docelowy nie przemieszcza się chaotycznie w trakcie filmu.

Problem 2: Optymalizacja i Konwersja (Frames Optimization)

Kamery planetarne często zapisują wideo w formatach i rozdzielczościach, które nie są optymalne dla AutoStakkert! (np. 8-bitowy format Y8/MONO).

Konwersja: PIPP zapewnia szybką i bezstratną konwersję wideo do najbardziej pożądanych formatów. Umożliwia konwersję z formatów nieskompresowanych na formaty wydajne, a także konwersję monochromatycznego sygnału Y8 na symulowane RGB.
Crop dla wydajności: PIPP pozwala na precyzyjne wykadrowanie obszaru zainteresowania (Region of Interest – ROI). Jeśli cała tarcza Księżyca zajmuje 1000×1000 pikseli, ale reszta kadru to czarna pustka, PIPP tnie ten czarny niepotrzebny obszar.

Krok po Kroku w PIPP

Obsługa programu PIPP jest względnie prosta. Zaleca się aby postępować według zasady – od lewej do prawej, przechodząc kolejno przez wszystkie zakładki programu, zaczynając od zakładki Source Files i kończąc na zakładce Do Processing. Przejdziemy kolejno po zakładkach obrabiając Księżyc na przykładowym materiale, który zebrałem z teleskopu. Skupię się wyłącznie na tych opcjach, z których muszę skorzystać. Nie jest moim celem opisywać każdej dostępnej opcji, od tego jest manual dostępny na stornie programu.

czytaj dalej

Stellarium: Dodawanie nowych komet i planetoid

PekDar — Mon, 20 Apr 2020 11:24:50 +0000

Stellarium – Poza standardowy katalog

Baza obiektów Układu Słonecznego w Stellarium jest regularnie aktualizowana, ale nowe komety pojawiają się szybciej niż oficjalne paczki danych. Aby zaplanować sesję fotograficzną obiektu, który „właśnie się pojawił”, musisz skorzystać z wtyczki Solar System Editor.

Mechanizm: Elementy Orbitalne (MPC)

Stellarium nie przechowuje zdjęć komet, ale ich parametry orbitalne (m.in. peryhelium, mimośród, inklinację). Na ich podstawie silnik programu oblicza aktualną pozycję obiektu na niebie dla Twojej lokalizacji. Najbardziej rzetelnym źródłem tych danych jest Minor Planet Center (MPC).

Skrócona instrukcja krok po kroku:

Aktywacja wtyczki: Wejdź w „Okno konfiguracji” [F2] -> „Wtyczki” -> „Edytor Układu Słonecznego”. Upewnij się, że zaznaczona jest opcja „Wczytaj przy starcie” i zrestartuj program.
Import danych: W ustawieniach wtyczki wybierz zakładkę „System słoneczny” i kliknij „Importuj elementy orbitalne w formacie MPC”.
Wybór typu obiektu: Wybierz „Comets” (Komety) lub „Asteroids” (Planetoidy).
Źródło online: Wybierz z listy serwer MPC (np. MPC’s list of observable comets). Program połączy się z siecią i pobierze listę.
Wyszukiwanie: Wpisz nazwę komety (np. „C/2023 A3”). Gdy się pojawi, zaznacz ją i kliknij „Add objects”.

Dlaczego to jest lepsze niż ręczne wpisywanie?

Ręczne wpisywanie elementów orbitalnych grozi błędem w formatowaniu, co skutkuje błędnym obliczeniem pozycji. Automatyczny import z MPC gwarantuje, że parametry są aktualne, co jest kluczowe, ponieważ orbity komet ulegają subtelnym zmianom pod wpływem grawitacji planet.

Nigdy nie potrzebowałem dodawać do Stellarium nowych obiektów kosmicznych. Bo w sumie po co? w jego bazie tyle ich jest, że głowa mała. Jednak pojawiła się potrzeba. W tamtym czasie w pośpiechu uczyłem się jak dodać nowy obiekt kosmiczny do lokalnej bazy Stellarium.

czytaj dalej