Gromada kulista – PekDar – Inżynieria Astrofotografii https://astrophotography.pekdar.net Autorskie rozwiązania Hardware, Projekty 3D i Zaawansowane Poradniki Wed, 11 Feb 2026 08:54:53 +0000 pl-PL hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.7.5 https://astrophotography.pekdar.net/wp-content/uploads/2021/07/favicon.png Gromada kulista – PekDar – Inżynieria Astrofotografii https://astrophotography.pekdar.net 32 32 NGC6541 & M25 https://astrophotography.pekdar.net/ngc-6541-m25/ Sun, 05 Jan 2020 22:29:04 +0000 http://www.astrofoto.pekdar.net/?p=763

NGC 6541 (GCL 86 lub ESO 280-SC4) – gromada kulista znajdująca się w gwiazdozbiorze Korony Południowej. Jest położona w odległości ok. 24,5 tys. lat świetlnych od Słońca oraz 6850 lat świetlnych od centrum Galaktyki. Jasność to 6.3 [mag].

NGC6541 & M25
NGC6541 & M25

M25 (IC4725)
– gromada otwarta w gwiazdozbiorze Strzelca. Jasność obserwowana M25 wynosi 4,6m. Mimo iż jest doskonale widoczna przez najprostsze teleskopy (w dostatecznych warunkach nawet nieuzbrojonym okiem), nie została dołączona do katalogu NGC. Znalazła się dopiero w Indeksie, otrzymując identyfikator IC 4725.

Zdjęcia z Czerwiec 2019.

  • Skład: Astro Pixel Processor,
  • Obróbka: GIMP v2.10.14 + dodatki (Linux),
  • Lights: 10 x 90[s] ISO 1000,
  • Flats: 40 ISO-1000,
  • Darks: 17 ISO-1000,
  • Bias: 20 ISO-1000

]]> M92 – Najstarsza perła w koronie Herkulesa https://astrophotography.pekdar.net/m92-2/ Fri, 27 Dec 2019 20:30:47 +0000 https://astrophotography.pekdar.net/?p=4213

M92 – W cieniu giganta

Gdy kierujemy teleskopy w stronę gwiazdozbioru Herkulesa, wzrok niemal automatycznie wędruje ku M13. Jednak zaledwie kilka stopni dalej znajduje się M92 (NGC 6341) – obiekt, który pod wieloma względami przewyższa swoją słynną sąsiadkę. Jest jaśniejsza w samym centrum i znacznie starsza.

Kosmiczny Senior: Wiek 14 miliardów lat

M92 jest jedną z najstarszych znanych gromad kulistych w Drogi Mlecznej. Szacuje się, że jej wiek to około 14.2 miliarda lat (z błędem pomiarowym mld). Oznacza to, że M92 powstała niemal w tym samym czasie, co sam Wszechświat.

  • Masa: Około (mas Słońca).

  • Metaliczność: Jest niezwykle uboga w „metale” (pierwiastki cięższe od helu), co potwierdza jej archaiczne pochodzenie.

Wyzwanie dla astrofotografa: Rozdzielczość Jądra

W przeciwieństwie do M13, M92 jest gromadą typu Oosterhoff II, co przekłada się na bardzo gęste i jasne jądro.

  1. Dynamika obrazu: Głównym problemem jest uniknięcie „wypalenia” środka gromady. Zamiast jednej długiej ekspozycji, warto zastosować technikę HDR lub po prostu skrócić czasy naświetlania kosztem większej ilości klatek.

  2. Skala obrazu: Aby rozdzielić poszczególne gwiazdy w centrum, potrzebujesz długiej ogniskowej (powyżej 1000 mm) i doskonałego seeingu.

  3. Kolorystyka: Zwróć uwagę na barwy gwiazd – dominują tu stare, żółte i czerwone olbrzymy, ale wprawne oko dostrzeże też błękitne gwiazdy „maruderów” (blue stragglers).

 

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Messier_92

Zdjęcia: Marzec 2019 r.

  • Skład: APP (7 najlepszych klatek),
  • Obróbka: GIMP v2.10.14 + dodatki (Linux),
  • Lights: 7 x 88[s],
  • ISO-1000; 30.3.2019,
  • Flats: 22 ISO-1000; 02.8.2019,
  • Bias: 20 ISO-1600; 02.8.2019


M92 (NGC 6341)

]]> M13 (NGC 6205) – Gwiezdna metropolia https://astrophotography.pekdar.net/m13-wielka-gromada-herkulesa-ngc-6205/ Tue, 26 Nov 2019 23:40:08 +0000 https://astrophotography.pekdar.net/?p=4260

M13 – Punkt odniesienia

Messier 13 to obiekt referencyjny. To do niej porównujemy każdą inną gromadę kulistą na niebie północnym. Oddalona o 25 000 lat świetlnych, jest na tyle jasna (5.8 mag), że pod ciemnym niebem można ją dostrzec gołym okiem jako „rozmyty punkt”. Jednak dopiero astrofotografia ujawnia jej prawdziwą naturę – gęstą kulę składającą się z kilkuset tysięcy gwiazd.

Struktura: „Śmigło” (The Propeller)

Patrząc na moje zdjęcie, warto zwrócić uwagę na pewien subtelny detal, znany łowcom gromad. W południowo-zachodniej części M13 znajduje się charakterystyczna, ciemna struktura w kształcie litery „Y” lub trójramiennego śmigła (logo Mercedesa).

  • To nie jest dziura w gromadzie, lecz pasmo ciemnego pyłu, które przesłania blask gwiazd leżących za nim.

  • Zarejestrowanie „Śmigła” jest testem rozdzielczości zestawu i jakości seeingu, ponieważ zlewa się ono z blaskiem jądra przy dłuższych czasach naświetlania.

M13 - Gromada w Herkulesie
M13 – Gromada w Herkulesie

Gęstość i Kolizje

M13 ma średnicę około 145 lat świetlnych. Gwiazdy w jej centrum są upakowane tak ciasno, że gdyby Ziemia znajdowała się w środku M13, nasze niebo nie znałoby nocy – byłoby wypełnione tysiącami gwiazd jaśniejszych od Wenus. Ta gęstość ma swoje konsekwencje. Dochodzi tam do kolizji gwiazd, w wyniku których powstają tzw. błękitni maruderzy (Blue Stragglers) – gorące, niebieskie gwiazdy, które teoretycznie nie powinny istnieć w tak starej populacji, ale odrodziły się dzięki fuzji materii z sąsiadami.

Kontekst historyczny: Wiadomość Arecibo

M13 ma też znaczenie kulturowe. To właśnie w jej kierunku w 1974 roku radioteleskop Arecibo wysłał słynną wiadomość radiową zawierającą informacje o ludzkości, DNA i Układzie Słonecznym. Dlaczego tam? Ponieważ duża gęstość gwiazd w polu widzenia anteny dawała największą statystyczną szansę na to, że sygnał trafi na jakąś cywilizację. Dotrze on tam jednak dopiero za 25 000 lat.

Zdjęcia: Marzec 2019 r.

Skład: APP (10 najlepszych klatek + Flat + Darki i Biasy)
Obróbka: GIMP v2.10.14 + dodatki (Linux)
Lights: 10 x 57[s], ISO-1600;

Zdjęcie porównawcze. Lewe przedstawia obróbkę nową metodą, którą stosuję dziś. Prawe, starsze, obrobione starą metodą.

M13 – Gromada w Herkulesie / Hercules Cluster

 
]]>