Astro Pixel Processor – PekDar – Inżynieria Astrofotografii

Astro Pixel Processor – Podstawy (Poradnik krok po kroku)

PekDar — Thu, 03 Dec 2020 17:22:33 +0000

Nadrzędnym celem niniejszego opisu – Astro Pixel Processor poradnik – jest w jak najkrótszym czasie, z minimalnym bagażem potrzebnej wiedzy, przekazać Tobie umiejętność szybkiego wywoływania zdjęć, za pomocą programu APP . Astro Pixel Processor (APP) to jedno z najpopularniejszych narzędzi do stackowania i obróbki zdjęć astronomicznych. W tym poradniku pokażę Ci podstawowy workflow – od konfiguracji po finalny stack – tak, abyś mógł szybko zacząć pracę z materiałem. Dzielę się z Tobą tym co wiem, samodzielnie zebrałem doświadczenie użytkując program APP. Pamiętaj, że każde zdjęcie, zebrany materiał jest inny i poniższe przykłady, nie koniecznie sprawdzą się na Twoim zebranym materiale zdjęciowym. Zawsze należy poszukiwać optymalnych ustawień i rozwiązań dla każdego materiału zdjęciowego. Miej na uwadze, że ja nie jestem Twórcą programu APP (Astro Pixel Processor) a jedynie jego użytkownikiem, jak Ty. Tym bardziej nie znam odpowiedzi na każde nurtujące cię pytanie. Nie jestem też żadnym przedstawicielem Twórcy programu APP, ani jego wydawcy. APP oferuje bardziej elastyczne algorytmy stackowania niż DSS, obsługuje mozaiki, korekcję gradientów i integrację wielu sesji. To świetny kompromis między prostotą a funkcjonalnością. Dlaczego warto używać APP? APP wyróżnia się na tle innych programów (np. DSS, PixInsight) dzięki: Elastycznym algorytmom stackowania (m.in. integracja wielu sesji). Obsłudze mozaik i korekcji gradientów. Intuicyjnemu interfejsowi i automatycznej kalibracji. To świetny kompromis między prostotą a funkcjonalnością – idealny dla astrofotografów, którzy chcą czegoś więcej niż DSS, ale bez krzywej uczenia PixInsight. Konfiguracja wstępna APP Kliknij w przycisk CFG Z listy rozwijalnej ustaw wielkość pamięci RAM, którą chcesz przeznaczyć do użytku dla APP. Zasada jest prosta, więcej = lepiej. Ustaw RAM w zakładce CFG (np. 75% dostępnej pamięci). Po ustawieniu żądanej ilości pamięci, kliknij w OK i na tym koniec konfiguracji. Wywołanie zdjęcia – CMOS color camera Materiał zdjęciowy to pliki Light z kolorowej kamery CMOS. Będziemy wywoływać zdjęcie z pojedynczej sesji, stąd poniższe ustawienia poszczególnych zakładek są w podanej konfiguracji. Uruchom program APP (moja wersja to 1.081). Tuż po uruchomieniu pojawi się okno, w którym należy podać ścieżkę dostępu do katalogu roboczego. Najlepiej ten sam katalog, który zawiera materiał zdjęciowy do wywołania (stack-owanie). APP – wybór ścieżki katalogu roboczego Z lewej strony okna programu, pod zakładkami, odznacz dwie opcje: Multi-Channel/Filter processing Multi-Session processing W polu tekstowym Enter DeepSky object name: wpisz nazwę fotografowanego obiektu. APP – zakładka 1) LOAD 0) RAW/FITS UWAGA! jeżeli Twój materiał zdjęciowy został wykonany za pomocą aparatu fotograficznego, ustaw: pattern na supported. wyłącz force Bayer/X-Trans CFA Kliknij w zakładkę 0) RAW/FITS. Bardzo ważne, jest znać typ sensora kamery, na której wykonano zdjęcia. W przypadku ATIK Horizon jest to GRBG i taki należy ustawić dla pattern z listy dostępnych typów. Włączamy opcję force Bayer/X-Trans CFA, pozostałe opcje nie zmieniamy. APP – zakładka 0) RAW/FITS 1) LOAD Wracamy na zakładkę 1) LOAD i klikamy w przycisk Light aby załadować pliki zdjęć Light. Zwróć uwagę na licznik ze stanem 0 znajdujący się z prawej strony za przyciskami. APP – zakładka 1) LOAD W oknie wyboru plików, zaznaczamy pliki, które chcemy wywołać i klikamy w przycisk Open. APP – wybór listy plików Lights Po załadowaniu wybranych plików, stan licznika dla Light zmieni się z 0 na ilość plików, które wskazaliśmy do załadowania. Na moim przykładzie jest to 89 plików. APP – Licznik plików Ligts Na samym dole okna programu, znajduje się podgląd listy załadowanych plików. Warto zapoznać się z opisem każdej kolumny – pomocne i potrzebne informacje. APP – Lista klatek Teraz należy powtórzyć czynność ładowania plików dla typów: Flat, Dark, DarkFlat i Bias. Można pominąć wszystkie klatki kalibracyjne lub brakujący rodzaj, wtedy należy liczyć się z gorszą jakością wywołanego zdjęcia. APP – Przyciski typów klatek Jeżeli posiadasz już wcześniej wygenerowane pliki MasterFlat, MasterDark, MasterDarkFlat, MasterBias i BadPixelMap, dla grup plików Flat, Dark, DarkFlat i Bias, z których chcesz skorzystać, możesz je teraz załadować i pominąć proces ponownego generowania plików Master… to spora oszczędność czasu w całym procesie wywoływania zdjęcia. UWAGA! Pamiętaj, że pliki Master wygenerowane z danej grupy, przynależą do sesji zdjęciowej plików Lights. Wyjątkiem tej reguły są pliki BadPixelMap i MasterBias. APP – Przyciski klatek kalibracyjnych 2) CALIBRATE Mnóstwo dostępnych opcji, może trochę przytłoczyć. Skupiamy się wyłącznie na kilku konkretnych dla mojego przykładu. Myślę, że poniższy opis znajdzie zastosowanie w większości przypadków zebranego materiału zdjęciowego. Większość opcji ma ustaloną wartość domyślną, której nie będziemy zmieniać poza kilkoma. Włącz opcje: scale MasterDarkFlat scale MasterDark APP – Opcje kalibracji klatek Teraz czas wygenerować pliki kalibracyjne Masters. Kliknij w przycisk create Masters & assign to Lights. UWAGA! – Jeżeli zostały załadowane już gotowe pliki kalibracyjne Master, kliknij w przycisk (re-)assign Masters to Lights, spowoduje to przypisanie plików Lights do plików kalibracyjnych. APP – Opcje kalibracji klatek Po wywołaniu zdjęć Masters, można obejrzeć jak one wyglądają. To bardzo ważne. Od jakości przygotowania plików Masters zależy jakość wywołania końcowego zdjęcia. Na liście podglądu plików (u dołu okna programu), zobaczysz utworzone pliki Masters. APP – Listka klatek Aby obejrzeć wspomniane pliki, wystarczy kliknąć 2x LPM w ich nazwę aby załadować je do podglądu. Poniżej próbka, jak wyglądają moje pliki Masters. Ogólnie nie są złe i nadają się jako pliki kalibracyjne dla plików Lights. BadPixelMap – powiększenie 80% Master BadPixelMap Master Flat MasterDark – powiększenie 80% Master Dark Master Dark Flat Master Bias 3) ANALYZE STARS Nie zmieniamy domyślnej wartości. APP – Opcje Star Detection 4) REGISTER Większość domyślnych opcji, jest ustawionych poprawnie i nie będziemy ich zmieniać. Przechodzimy do następnej zakładki. APP – Opcje zakładki 4) Register 5) NORMALIZE Skonfiguruj poszczególne opcje według poniższego opisu. Możliwe, że niektóre opcje są już domyślnie ustawione, jak poniżej zdefiniowano. Mode: advanced method: multiply-scale scale: BWMV wyłącz neutralize background scale: 1.0 interpolation method: lanczos-3 włącz no under/overshoot włącz apply registration to frames APP – Opcje zakładki 5) Normalize 6) INTEGRATE Zakładka ta, ma kilka ważnych opcji do ustawienia. Tuż pod napisem lights to stack 100% znajduje się suwak. Ustawiamy go na poziomie około 80%, jeżeli mamy odpowiednio dużo plików Lights. Jeżeli dysponujesz tylko kilkoma plikami Lights to nie ruszaj suwaka! To moje zdanie. APP – Opcje zakładki 6) Integrate włącz no under/overshoot kernel: topHatKernel droplet

M81 / NGC 3031 – Galaktyka Bodego i Galaktyka Cygaro / M82 / NGC 3034

PekDar — Sat, 25 Apr 2020 11:59:35 +0000

M81 i M82 – Studium Galaktycznej Kolizji

Idealna Para W gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy (Ursa Major) znajduje się para obiektów, która stanowi „święty graal” dla średnich ogniskowych. M81 (Galaktyka Bodego) i M82 (Galaktyka Cygaro) mieszczą się w jednym polu widzenia, oferując niesamowity kontrast struktur. Dzieli je od nas około 12 milionów lat świetlnych, ale fizycznie są oddalone od siebie o zaledwie 150 000 lat świetlnych.

M81: Wielki Projekt (Grand Design)

M81 to podręcznikowy przykład galaktyki spiralnej typu „Grand Design”.

Jądro: Jasne, żółte centrum składa się ze starych gwiazd II populacji. W samym środku drzemie supermasywna czarna dziura o masie 70 milionów Słońc (dla porównania: nasza Sgr A* ma tylko 4 miliony).
Ramiona: Błękitne ramiona spiralne są domem dla młodych, gorących gwiazd, które powstają w falach gęstości.

To jest moje pierwsze podejście do M81. Materiału fotograficznego zebrałem dużo (około 10h) ale też dużo odpadło przez wietrzne noce i po pierwszej wstępnej selekcji zostało mi około 8h. Na etapie stakowania odpadło kolejne 30% i zostało około 5h materiału, które złożyłem w całość. Na ostatniej sesji fotograficznej zauważyłem, że do tej pory, za każdym razem ostrzyłem obraz nie wystarczająco dobrze.

M81 / NGC 3031 – Bode’s Galaxyy

Ze względu na występującą komę w okolicach kadru, gdzie znajduje się M82, będę musiał dla M82 poświęcić osobną sesję fotograficzną.

M82: Ofiara Grawitacji (Starburst Galaxy)

M82 wygląda zupełnie inaczej – jak poszarpane cygaro. To bezpośredni skutek bliskiego spotkania z M81 kilkaset milionów lat temu.

Starburst: Potężne siły pływowe M81 „wymieszały” gaz w M82, inicjując gwałtowny proces narodzin gwiazd (tzw. starburst). Gwiazdy rodzą się tam 10 razy szybciej niż w całej Drodze Mlecznej.
Czerwone Dżety: Na zdjęciach widać prostopadłe do dysku „wybuchy” czerwonego gazu. To zjonizowany wodór (H-alpha), wyrzucany w przestrzeń przez wiatr gwiazdowy tysięcy supernowych.

Wyzwanie dla zaawansowanych: IFN

Tło wokół tych galaktyk nie jest idealnie czarne. Znajduje się tam Integrated Flux Nebula (IFN) – słabe obłoki pyłu należące do naszej Drogi Mlecznej, które nie są oświetlane przez jedną gwiazdę, ale przez ogólną poświatę całej Galaktyki. Wydobycie ich z tła wymaga ciemnego nieba i długich czasów naświetlania.

Źródła: https://pl.wikipedia.org/wiki/Galaktyka_Bodego , https://pl.wikipedia.org/wiki/Galaktyka_Cygaro , https://pl.wikipedia.org/wiki/NGC_3077

Skład: Astro Pixel Processor (Linux),
Obróbka: GIMP + dodatki (Linux),
Lights: 5[h] – ISO 1000,
Flats, Darks, Bias

Grupa M66 Triplet Lwa

PekDar — Mon, 16 Mar 2020 15:35:37 +0000

Mała grupa M66 Triplet Lwa znajdująca się w konstelacji Lwa w odległości 35 milionów lat świetlnych. Do grupy należą galaktyki: Messier 65, Messier 66 oraz NGC 3628.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Triplet_Lwa

Widać po gwiazdach, że trzeba poprawić kolimację. Flaty mi nie wyszły jak powinny ale jakoś to skorygowałem w Gimpie.

M65, M66, NGC 3628 – Triplet Lwa z kropem

Skład: Astro Pixel Processor 1.077-6,
Obróbka: GIMP v2.10.14 +
dodatki (Linux),
Lights: 57 x 180[s] ISO-800,
Flats: 24 ISO-800,
Darks: 15 ISO-800,
Bias: 20 ISO-800

NGC6541 & M25

PekDar — Sun, 05 Jan 2020 22:29:04 +0000

NGC 6541 (GCL 86 lub ESO 280-SC4) – gromada kulista znajdująca się w gwiazdozbiorze Korony Południowej. Jest położona w odległości ok. 24,5 tys. lat świetlnych od Słońca oraz 6850 lat świetlnych od centrum Galaktyki. Jasność to 6.3 [mag].

NGC6541 & M25

M25 (IC4725)
– gromada otwarta w gwiazdozbiorze Strzelca. Jasność obserwowana M25 wynosi 4,6m. Mimo iż jest doskonale widoczna przez najprostsze teleskopy (w dostatecznych warunkach nawet nieuzbrojonym okiem), nie została dołączona do katalogu NGC. Znalazła się dopiero w Indeksie, otrzymując identyfikator IC 4725.

NGC 6541 Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/NGC_6541
M25 Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Messier_25

Zdjęcia z Czerwiec 2019.

Skład: Astro Pixel Processor,
Obróbka: GIMP v2.10.14 + dodatki (Linux),
Lights: 10 x 90[s] ISO 1000,
Flats: 40 ISO-1000,
Darks: 17 ISO-1000,
Bias: 20 ISO-1000